Luwr

Luwr, najbardziej znane muzeum, które kiedyś było rezydencją królewską znajduje się w samym centrum Paryża. Składa się z trzech skrzydeł Richelieu, Denon oraz Sully.

Fot. Franka

Głównym wejściem muzeum jest szklana piramida, ale można też dostać się do środka wchodząc przez Galerie du Carrousel (99, rue de Rivoli). Różnica między dwoma wejściami jest taka, iż aby wejść przez piramidę czekamy na zewnątrz, a wchodząc przez galerię jesteśmy w środku. Trzeba zauważyć, iż czeka nas długie czekanie, szczególnie gdy zdecydowaliśmy się zwiedzić Luwr w pierwszą niedzielę miesiąca (zwiedzanie jest wtedy za darmo). Obok długiej kolejki stoją co kilka metrów pracownicy muzeum, którzy trzymają w rękach informację o przewidzianym czasie czekania. Nie należy się jednak przerażać, gdy zobaczycie np.3h, ponieważ stałam kilkakrotnie w takich kolejkach i z reguły wchodziłam do środka po godzinie czekania. Uzbrójcie się w cierpliwość :-).

Minęła godzina, jesteśmy już w środku, zacznijmy zwiedzanie.

Fot.Natalia Gdowska

Fot.Natalia Gdowska

Fot.Natalia Gdowska

W informacji dostaniemy ulotki informacyjne zawierające mapkę muzeum, nie ma niestety ulotek w języku polskim.

Ponieważ muzeum jest bardzo duże, jest tam wiele eksponatów, zwiedzanie po raz pierwszy może okazać się męczące, dlatego proponuję wam Luwr w pigułce.

Zacznijmy od parteru. Do każdego skrzydła dostaniecie się z głównego hallu, hall to będzie nasza baza wyjściowa. Zaczynamy od sztuki antyku, która znajduje się na parterze każdego skrzydła, więc czeka nas trochę chodzenia. Jesteśmy teraz w skrzydle Richelieu, tu podziwiamy Kodeks Hammurabiego.

Fot.Natalia Gdowska

Następnie wracamy do głównego hallu z którego zmierzamy teraz do skrzydła Sully, gdzie warto zobaczyć statuę siedzącego Ramzesa oraz najsłynniejszą kobietę bez rąk czyli Wenus z Milo.

Skrzydło Denon to Umierający Niewolnik autorstwa Michała Anioła

oraz Psyche budzona przez pocałunek Kupidyna autorstwa A.Canova

Pozostajemy nadal w skrzydle Denon, tym razem przenosimy się na pierwsze piętro. Tutaj znajduje się obraz, który jest oblegany przez wielu turystów. Mona Lisa Leonarda Da Vinci.

Fot.Natalia Gdowska

Obraz jest niezmiernie chroniony, znajduje się za szklaną ochroną, otoczony jest strażnikami, którzy pilnują by nic mu się nie stało.

Fot. Natalia Gdowska

Jeśli wybieracie się do Luwru tylko ze względu na nią, to myślę, że nie warto. Obraz jest niewielkich rozmiarów, ciężko się dopchać do przodu by ją zobaczyć. Z bliska wygląda trochę jak ksero, co niektórzy sądzą, iż jest to kopia a oryginał przechowywany jest w sejfie muzeum. Opinię pozostawiam wam.

Przechodząc ze skrzydła Denon do Sully musimy się koniecznie zatrzymać przy Nike z Samotraki

Richelieu to natomiast przede wszystkim Apartamenty Napoleona III Bonaparte

Fot.Natalia Gdowska

Fot.Natalia Gdowska

Fot.Natalia Gdowska

Drugie piętro to malarstwo francuskie, niemieckie, flamandzkie, holenderskie, belgijskie, rosyjskie, szwajcarskie oraz skandynawskie. Na drugim piętrze odbywają się także wystawy czasowe.

Jeśli chcemy poznać historię Luwru, obejrzeć fundamenty muzeum musimy zejść do podziemi.

Fot. Natalia Gdowska

Info:

metro Palais-Royal-Musee du Louvre (1 i 7)
autobus 21,24,27,39,48,68,69,72,81,95

otwarte od poniedziałku do niedzieli (oprócz wtorku i niektórych dni świątecznych)

od 9-18h

środy i piątki (zwiedzanie wieczorne) otwarte do 21.45h
Podczas świąt nie ma zwiedzania wieczornego
                                                                                 

Fot. Natalia Gdowska

  Bilet wstępu

                               
 10€ bilet osoba dorosła-wstęp na ekspozycje stałe, bez hall'u Napoleona (wystawy czasowe)
11€ cały bilet os.dorosła- wstęp do hall'u Napoleona, wystawy czasowe
14€ os.dorosła-wstęp na ekspozycje stałe, ekspozycje czasowe oraz do Muzeum Eugene-Delacroix
Wstęp darmowy dla dzieci do lat 18stu, dla młodzieży od 18-25, dla osób niepełnosprawnych oraz ich opiekunów. Wstęp darmowy dla
wszystkich w pierwszą niedzielę miesiąca oraz 14 lipca (święto narodowe).
                                                                                   
                                                                            

Skrzydło Richelieu

Sfinks

Produkcja nowych eksponatów trwa ;-)
Fot.Natalia Gdowska

Cmentarz Pere Lachaise

Będąc po raz pierwszy na cmentarzu Pere Lachaise spędziłam tu ok 3 h, stwierdzicie, że pewnie chciałam zobaczyć jak najwięcej... Oczywiście, macie rację, ale ciężko jest w krótkim czasie ogarnąć tak dużą przestrzeń, to w końcu 17 hektarów. Może zastanawia was skąd wzięła się ta nazwa? Otóż ziemie te należały w XVII wieku do zakonu jezuitów. Najpopularniejszym jezuitą w owym czasie był Francois d'Aix de la Chaise, który był spowiednikiem Ludwika XIV 'Króla Słońce'. Król był tak przychylny swojemu spowiednikowi, że podarował mu te tereny. W języku francuskim 'pere' oznacza 'ojciec', natomiast Lachaise to nazwisko zakonnika pisana łącznie. Cmentarz został otwarty 21 maja 1804 roku, na początku nie był w ogóle popularny, uważano go za miejsce pochówku raczej niższej klasy społecznej.  Aby to zmienić postanowiono przenieść tu prochy Moliera i La Fontaine'a, dobry marketing zrobił swoje...
Najstarsze szczątki pochowane na cmentarzu należą do Heloise i Abelard, dwunastowiecznych kochanków. Abelard był nauczycielem Heloise, oprócz statusu społecznego dzieliła ich spora różnica wieku, co było powodem wielu problemów z którymi musieli się zmierzyć. Ich grób jest oblegany w Walentynki.
Najpopularniejszymi grobami są Fryderyk Chopin, Jim Morrison, Edith Piaf oraz Oscar Wilde.
Wstęp na cmentarz jest oczywiście darmowy, w okolicach cmentarza można zakupić plan nekropolii za 2€, ale plan (darmowy) można też dostać na terenie cmentarza przy bramie głównej w budce strażnika lub w biurze cmentarza (wchodząc główną bramą skręcamy w pierwszą alejkę w prawo, następnie znowu w prawo).

Edith Piaf

Oscar Wilde, zdjęcie wykonane przed konserwacją nagrobka,
rząd irlandzki podjął decyzję o odrestaurowaniu grobu, ponieważ  z powodu poodbijanych ust oraz napisów nagrobek niszczał. Obecnie odnowiony grób jest otoczony szklaną ochroną.
 

La Fontaine

La Fontaine (po lewej) i Molier (po prawej)

Jim Morrison

Victor Noir, dziennikarz zabity przez Pierre'a Bonaparte. Pomnik autorstwa Jules Dalou
przedstawia Victora jako przystojnego mężczyznę, w dość seksualnej pozie z rozchylonym płaszczem, lekko otwartymi ustami. Legenda głosi, iż dotknięcie jego krocza przynosi kobietom szczęście w miłości oraz płodność.

Guillaume Apollinaire czyli Wilhelm Albert Włodzimierz Apolinary Kostrowicki
francuski poeta polskiego pochodzenia

W grobie Balzaca pochowana jest też jego żona Ewelina Hańska,  z którą przez wiele lat korespondował

Gdy zobaczycie ten grób, będzie to oznaczało, że jesteście w pobliżu grobu Chopin

Baron Haussmann, prefekt departamentu Sekwany,
 inicjator przebudowy Paryża

Notre Dame

Piękna Katedra, której budowa trwała aż 180 lat. Nie będę się tu jednak rozpisywać na temat jej historii, ponieważ te informacje możecie przeczytać w każdym przewodniku. Zapewne większości z was Notre Dame kojarzy się z dzwonnikiem Quasimodo bohaterem powieści Victora Hugo. Tej też powieści jest poświęcona niewielka ekspozycja, którą możemy podziwiać gdy zdecydujemy się na wejście na wieżę Notre Dame. Uważam, że widok z wieży jest wart swej ceny (8,50€ cały bilet). Moim zdaniem jest to piękniejsza panorama miasta niż widok z Wieży Eiffel. Wejście na wieżę znajduje się po lewej stronie, czeka nas oczywiście minimum godzinne czekanie, ale jeszcze raz podkreślam, iż na prawdę warto. Wejście na wieże jest bezpłatne w pierwszą niedzielę miesiąca od listopada do końca marca, jeśli w Paryżu jest śnieg wieża jest zamknięta dla zwiedzających. Jest to jednak propozycja dla osób z dobrą kondycją ponieważ czeka na was 387 schodków.
Wróćmy jednak na dół, znajdujemy się teraz przed głównym wejściem Katedry, mamy do dyspozycji dwa wejścia, jedno dla turystów, drugie dla osób, które pragną uczestniczyć we Mszy Świętej. Czekanie w kolejce do zwiedzania jest uzbrojeniem się w cierpliwość, nie trwa to zbyt długo, ale jeśli przyjechaliście na kilka dni, to każda minuta jest cenna. Wierni przychodzący na Mszę wchodzą bez kolejki. Jeśli wybraliście opcję zwiedzania, zaraz po wejściu skręcicie obok informacji trzymając się prawej strony i pójdziecie prosto przed siebie. Główne wejście do ławek znajduje się bardziej po lewej stronie, z reguły znajduje się tam ktoś z obsługi,  osoba ta wręczy nam wydrukowany przebieg Mszy. Mamy do wyboru nabożeństwo częściowo po łacinie o 10h, kilka elementów w języku angielskim o 11.30, Mszę z Arcybiskupem Paryża o 18.30. W każdy pierwszy piątek miesiąca o godzinie 15 wystawiana jest do adoracji korona cierniowa. W Katedrze organizowane są także koncerty oraz projekcje.

Info:

Wstęp do Katedry jest darmowy, można robić zdjęcia, ale tylko w części dla zwiedzających, lub w części dla wiernych, ale po Mszy.

Wstęp na wieżę - 8,50€
                           5,50€ ulgowy
                           6,50€ dla grup ponad 20 osobowych
                           młodzież poniżej 18 roku życia poza dużym ruchem wchodzi za darmo
                           od 18-25 za darmo, należy mieć przy sobie jakiś dokument potwierdzający wiek

Punkt zero z którego mierzy się odległość do różnych miast Francji