Muzeum Carnavalet

 Muzeum Carnavalet to muzeum historii Paryża, które zostało wybudowane w 1548 roku. W życiu nic łatwo nie przychodzi, dlatego ówczesny budynek dopiero ponad 300 lat później stał się muzeum. A co działo się z nim wcześniej? Wybudowany został dla przewodniczącego parlamentu, w 1578 roku znalazł się w posiadaniu wdowy po Francois de Kernevenoy, nazywanego przez Paryżan Carnavalet. Carnavalet był nauczycielem Henryka III. W 1866 roku hotel, bo taką pełnił funkcję przez wiele lat, został odkupiony przez władze Paryża. 

W tym właśnie roku dokonywała się przebudowa Paryża, której inicjatorem był Baron Haussmann. Wiele budynków zostało zburzonych aby stworzyć parki, aleje, ulice. Haussmann zwrócił się wtedy do władz miasta z prośbą o umieszczenie wyposażenia zburzonych domów w Muzeum Carnavalet, jego życzenie zostało spełnione. Muzeum zostało otwarte dla zwiedzających w 1880 roku, a w 1989 zostało powiększone o kolejny budynek Hotel Le Peletier de Saint-Fargeau.

Pomyślicie sobie pewnie, że to kolejne muzeum, a wy nie przyjechaliście do Paryża by biegać po muzeach. Musicie jednak wiedzieć, że to najbardziej ciekawe muzeum, w którym wstęp jest za darmo.

Przespacerujmy się teraz po Carnavalet.

Parter
Wizytę zaczynamy od galerii szyldów, które pochodzą z początków XVI wieku aż do XX wieku. Wiele mieszkańców Paryża było wtedy analfabetami, dlatego handlarze zachęcali do wejścia różnego rodzaju szyldami.

 Zobaczycie na przykład olbrzymie drzewo, nożyce i najbardziej słynnego paryskiego kota, który reklamował kabaret znajdujący się na Montmartre, założony w 1881 roku przez Rodolphe Salis. Kabaret nazywał się Chat Noir (czarny kot), ale niestety już nie istnieje. 

fot.edc.stardist.org

Będąc w Paryżu przyjrzyjcie się uważnie pamiątkom sprzedawanym w butikach, Chat Noir będzie na was spoglądał z torebek, podkoszulków, zegarków, kartek pocztowych...

Idąc dalej poznamy Paryż w XVI wieku. Jest to okres wojen religijnych, odbywa się rzeź protestantów podczas nocy Św. Bartłomieja, zbudowano Luwr, Pont Neuf i Ratusz.
W tej sali zobaczycie między innymi maszkaron z mostu Pont Neuf, portret Francois I, króla Francji, który wybrał Paryż na stolicę Francji, potrety Katarzyny Medycejskiej (krwawej teściowej Henryka IV-patrz post  
Pont Neuf).

Pierwsze piętro
Paryż w XVII wieku, w czasach Madame de Sevigne, która mieszkała tu w latach 1677-1696. Mariza de Sevigne była pisarką, znaną głównie z listów pisanych do córki. Muzeum poświęciło jej jedną salę, która wypełniona jest jej meblami i przedmiotami osobistymi. Zobaczycie też tu portrety Moliera, Jean de la Fontaine. Pamiętajcie też by koniecznie spojrzeć w górę, zobaczycie złocony sufit z malowidłem Charles le Brun, który pojawił się tam w XIX wieku wywołując sensację.

Wiek XVIII to okres oświecenia. Tutaj zobaczycie meble i przedmioty należące kiedyś do Woltera i Jean-Jacques Rousseau.

Teraz udamy się w kierunku drugiego budynku czyli Le Peletier. Aby się tam dostać przejdziemy przez galerię łączącą dwa budynki muzeum, która znajduje się na pierwszym piętrze. Znajdują się tu obrazy przedstawiające paryskie społeczeństwo ok. 1900 roku. Często organizowane są tutaj wystawy czasowe, które wpasowują się w temat wystawy stałej.

Le Peletier

Chcąc zachować kolejność chronologiczną należy udać się na drugie piętro, które poświęcone zostało Rewolucji Francuskiej. Znajdziecie tutaj ok. 500 dzieł poświęconych rewolucji, najcenniejszym eksponatem jest dziecko rewolucji czyli Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela. Podziwiać tu można też makiety więzienia Bastylii, które masowo były wykonywane przed pamiętnym zburzeniem Bastylii, które było początkiem rewolucji. Niektóre osoby może zaboleć szyja gdy zobaczą jeden z modeli gilotyny...

Teraz przenosimy się na parter, jesteśmy teraz w XIX wieku. Ten okres to przede wszystkim Napoleon, którego portrety możecie tutaj podziwiać. Zobaczycie też wnętrza, meble charakterystyczne dla tego okresu. 
Warto też zwrócić uwagę na portret Juliette Recamier, która swoim sposobem bycia była znana w całym Paryżu, propagowała powrót do antycznej klasyki, zarówno w wystroju wnętrz jak i w ubiorze. Można śmiało powiedzieć, że była dziewiętnastowieczną fashionistką.

Pierwsze piętro

Okres od II Imperium do III Republiki, Paryż zostaje podzielony na 20 dzielnic. Zobaczycie tutaj kołyskę ofiarowaną Louis-Napoleon, dziecku Napoleona III i Eugenii. Autorem projektu kołyski jest architekt Victor Baltard.

Kilka kroków dalej i znajdujemy się teraz w XX wieku. Znajdujemy się teraz w sypialni Marcela Proust. Widzimy łóżko, w którym Proust 'nocny marek' pisał większość części swojego największego (pod względem wielkości-7 tomów jak i znaczenia w literaturze światowej) dzieła "W poszukiwaniu straconego czasu". Meble pochodzą z trzech mieszkań, jakie zajmował pisarz po śmierci rodziców.

Zejdźmy teraz na parter, by tu zakończyć naszą wizytę. Eksponaty tutaj zgromadzone sięgają daleko wstecz, bo aż do prehistorii po czasu galicyjskie. Miłośnicy archeologii na pewno nie będą zawiedzeni, ponieważ zobaczą tu między innymi ząb mamuta, piroga pochodzącego z okresu 2800-2500 przed naszą erą, statuy bogów, itd.

Muzeum najbardziej kojarzy mi się z budą psa Ludwika XVI, oczywiście iście królewską.

Buda w Niebieskim Salonie Ludwika XVI, fot.Franka

Muzeum Carnavalet
23, rue de Sevigne

Metro: Saint-Paul (1), Rambuteau (11) albo Chemin Vert (8)

Czynne od wtorku do niedzieli od 10h-18h. Nieczynne w święta. Wstęp wolny na stałe ekspozycje.